اگه بارون بودم - محمدرضا بذری

اگه بارون بودم می‌باریدم روی گنبد حسین

اگه خورشید بودم می‌تابیدم توی بین‌الحرمین

اگه چشمه بودم می‌جوشیدم زیر پای زائران

اگه ابری بودم می‌شدم سایه برای مسافران

نه بارونم نه خورشیدم نه چشمه نه که ابرم

ازت دورم ازت دورم که سر اومده دیگه صبرم

حالا که گریه‌کنم سینه‌زنم از غم تو می‌بارم

همه‌جا جار می‌زنم خیلی تو رو دوست دارم

حسین دوستت دارم آقا

هرچی که تو می‌خوای

بگو که بسوز، می‌سوزم تو عزا

هرچی که تو می‌خوای

بگو که بمیر، می‌میرم زیر پات

من بهت محتاجم

هرچی تو بخوای همون می‌شه حسین

دستِ خالی هیچ‌وقت

رد نمی‌شه کسی از پیشِ حسین

به‌جز تو که دوستت دارم دیگه دوستی نمی‌خوام

بذار دستاتو محکم‌تر بگیرم توی دستام

سر به زیر اومدم و خوب می‌دونم که خرابِ پروندم

تو بزرگی می‌کنی، پیشِ تو من شرمندم

حسین دوستت دارم آقا