امید قلب خسته در این شب سیاهی - مهدی سلحشور

امید قلب خسته

در این شب سیاهی

درمانده این راه

دریاب با نگاهی

دیگر بیا که بی تو

از دست رفته‌ام من

ای وای از تباهی

یابن الحسن کجایی

مُردم از این جدایی

یابن الحسن

افتاده بودم از پا

در جاده غم اما

دادم به خود تسلا

دیگر نمانده راهی

در سایه‌سار لطفت

جایی برای ما هست

با دل‌شکسته‌مثل تو، شب‌های بی‌پناهی

به خدا این گریه‌ها و ناله‌ها ظهورتو نزدیک می‌کنه.

برگرد ای انیسِ

شب‌گردِ در مدینه

عمری‌ست مانده آقا بر راه تو نگاهی

ای انتقامِ سیلی با چشم‌های نیلی

مادر تو را صدا زد هر شام و صبحگاهی

یک گوشواره گم شد در بین کوچه‌ها و

یک گوشواره هم در غارتِ سپاهی

انگشتری به دستت، تو دوخته‌ دما دم

چشمانِ حسرتت را از بینِ قتلگاهی

پیراهنش رو می‌داد

اما اومدم دیدم داداشم عریان رو زمین افتاده

یه پیراهن کهنه‌ام براش نذاشتن

این عقده به دل زینب موند

حسین پسر اون آقاییه که

تو نماز انگشترش رو به فقیر داد

اگه گفته بودی خودش انگشتر رو داده بود

اما اومدم دیدم انگشت برادرم

حسین