اربعین قسمت خوبان شد و من جا موندم - مجتبی رمضانی

اربعین قسمت خوبان شد و من جا موندم رفیقام یکی یکی رفتن و تنها موندم من که کم نذاشتم این محرمی برا غمت یه ماهه آواره‌ام تو ماتم محرمت آقا من پیرهن مشکی یه ماهه که تنمه خش داره صدام، دلیلش هم حسین گفتنمه چی می‌شد منم صدا می‌کردی و می‌اومدم کم تو این شبا برا غمت آخه سینه نزدم چی می‌شد منم تو اربعین بین‌الحرمین خسته و زخمی بیام بگم دخیلک یا حسین عکسای رفیقامو می‌بینم و دق می‌کنم شبا بعد روضه توی خونه هق‌هق می‌کنم حسین فکر نکن قهرم و با تو دردودل می‌کنم کربلام نریم مگه من تو رو ول می‌کنم نیا فرقی نداره اما من فقط تو رو دارم آقا درسته وصلهٔ ناجورم اما پای خودتم آقا فکر نکن قهرم و با تو درد دل می‌کنم کربلا نرم بدون من تو رو ول می‌کنم راضیم ازت، نه دلخوری دارم نه بغض و خشم نوکری خوبه که هرچی بگه ارباب، بگه چشم نیام؟ چشم. نیام؟ چشم آقا. من نیومدم حرم، عیب نداره، فدا سرت من نیومدم حرم، عیب نداره، فدا سرت آخ بمیرم برا زخم کف پای دخترت